متن پیام شهروند خبرنگار

با سلام، بنده یکی از مشتریان شرکت فردا موتورز هستم که در تاریخ ۸ / ۷ / ۱۴۰۳ یک دستگاه خودرو sx۵ از این شرکت به موعد تحویل ۱۲۰ روز کاری پیش خرید کردم. مبلغ ۵۳۰ میلیون نقد پرداخت کردم و قرار شد با صدور دعوت نامه ۱۰۵ میلیون دیگر پرداخت کنم و مابقی وجه در ۲۴ قسط ۲۶ میلیون تومانی پرداخت شود.قیمت نقد خودرو در آن زمان ۹۸۰ میلیون بود که برای ما با اقساط ۱ میلیارد و ۲۵۰ میلیون تومان تمام می‌شد. متاسفانه از آن تاریخ تا الان که بیش از ۲۱ ماه می‌گذرد از تحویل خودرو خبری نیست. لذا از شما بعنوان گوش شنوا و دلسوز درخواست دارم این مطلب را پیگیری کنید. بسیار متشکرم

به عبارتی، شرکت لیزینگ رازی در سال گذشته با  توجه به روند افزایشی اعطای تسهیلات، موفق شد تا سود عملیاتی خود را معادل 416 میلیارد ریال تحقق ببخشدکه این رقم  نسبت به سال گذشته از رشد چشمگیر سه برابری برخوردار بوده اسـت.

به وضوح می توان دیدکه شرکت لیزینگ رازی با این اقدامات،یک بازگشت موفق به چرخه سودآوری و بهبود راندمان فعالیت لیزینگ را برای  خود دست و پا کرده است.

نگاهی به عملکرد "سیدعلیرضا صادقی"، درلیزینگ رازی نشان می دهد که درآمدهای غیرعملیاتی شرکت شامل  مواردی چون سرمایه گذاری تعداد 2.891.674 واحد در صندوق سرمایه گذاری طلا رزگلد و سرمایه گذاری در 541.974 واحد صندوق سرمایه گذاری با درآمد ثابت صندوق آرمان آتی کوثر بوده است.

ازقرار معلوم، سود ناخالص شرکت لیزینگ رازی درسالی که گذشت با رشد 330 درصدی از مرز 36 میلیارد تومان عبور کرده که نشان دهنده کنترل مناسب هزینه هـای مستقیم در مقابل جهش درآمدهای عملیاتی است.

اما درباره شرکت لیزینگ رازی بیشتر چه می دانیم؟

شرکت لیزینگ رازی درسال 83 تاسیس شده و سرمایه فعلی آن 150 میلیارد تومان است. 

از شرکت لیزینگ رازی، به عنوان یکی از شرکت های لیزینگ فعال در کشور یاد می شود که  به تامین مالی مشتریان از طریق تهیه کالا اعم از منقول و غیر منقول توسط شرکت و واگذاری آن به مشتریان در قالب یکی از قراردادهای اجاره به شرط تملیک و فروش اقساطی می پردازد.

"سیدعلی رضا صادقی از 12 مردادماه سال گذشته مدیریت عاملی شرکت لیزینگ رازی را برعهده گرفته است.

شرکت سهامی خاص واسپاری الکا 17 تیرماه سال 1402 با سرمایه 10 میلیارد تومانی به ثبت رسیده و در زمینه تامین مالی مشتری از طریق تهیه کالا اعم از منقول و غیرمنقول و واگذاری آن به مشتری صرفا درقالب یکی از قراردادهای اجاره به شرط تملیک و فروش اقساطی در چارچوب قانون عملیات بانکی بدون ربا، آیین نامه ها ودستورالعمل های مربوطه فعالیت دارد.

"حسین سلامتیان قمصری" از ابتدای  تاسیس این شرکت تا همین چندی قبل،مدیریت عاملی  این شرکت لیزینگ را بر عهده داشته است.

او،پیشتر،درگفتگوی خود در مقام مدیرعاملی این شرکت لیزینگ با چابک آنلاین، مهمترین هدف شرکت متبوع خود در صنعت لیزینگ را تبدیل شدن به بزرگترین شرکت لیزینگ بخش خصوصی ایران دانسته و اعلام کرده بودکه رفتار رقبای شرکت خود در صنعت لیزینگ را مورد نظر داشته اما به توان شرکت خود نیز ایمان دارد.

حال که"سلامتیان قمصری"از مدیریت عاملی شرکت واسپاری الکا خداحافظی کرده با هم نگاهی به مهمترین نکات این مصاحبه که پیشتر صورت گرفته بیاندازیم.

"سلامتیان قمصری"، از سرعت عمل، ساده سازی روند خدمات و لحاظ کردن منافع خریداران در تصمیم گیری ها به عنوان این سه مزیت در شرکت لیزینگ الکا یاد کرد.

وی،با بیان اینکه کاملا موافق آزادسازی نرخ ها در صنعت لیزینگ است، تصریح کردکه باآزادسازی نرخ ها در صنعت لیزینگ نه تنها مصرف کننده خدمات لیزینگ،آسیبی نمی بیند بلکه بین شرکت های لیزینگ هم رقابت جدی ایجاد می شود.

سلامتیان قمصری،گفت که بانک ها چون سپرده پذیر هستند ، بنابراین نرخ تمام شده پول برای  آنها بسیار پایین بوده درحالیکه پولی که وارد صنعت لیزنگ می شود، پولی تماما گران قیمت است وادامه دادکه در این شرایط ، نرخ تمام شده پول برای  لیزینگ ها بسیار بالا بوده هرچند که لیزینگ ها نمی توانند به صورت همیشگی برای تامین پول به سراغ بانک ها بروند.

وی، بیان داشت که لیزینگ هنوز درکشور به صورت کامل به صنعت تبدیل نشده و تصریح کرد که  لیزینگ زمانی به صنعت تبدیل خواهد شد که بخش قابل توجهی از صنایع دیگر را تحت تاثیر خود قرار دهد.

سلامتیان قمصری، با بیان اینکه سرمایه شرکت واسپاری الکا درحال حاضر 10 میلیارد تومان است، خبر داد که پیش نویس افزایش سرمایه شرکت تا 500 میلیارد تومان نهایی شده و قرار است سرمایه شرکت تا پنج سال آینده، سالی یکصد میلیارد تومان افزایش یابد.

درانتخاب روش مناسب تامین مالی در مرحله امکان سنجی پروژه ، باید به تمام موارد و خواسته های بخش های مختلف درگیر در پروژه از کشور میزبان پروژه، صنعت مرتبط با پروژه، پیمانکاران، خریداران، تهیه کنندگان، بانک های قرض دهنده، ریسک ها و به طور کلی تمام بخش های درگیر در پروژه توجه کرد و سپس با توجه به ارجحیت و اهمیت هر کدام از آنها به انتخاب روش مناسب پرداخت.

درضمن باید توجه کرد که ساختار استفاده شده برای تامین مالی پروژه در یک کشور ممکن است به دلیل وجود تفاوت ها در قوانین و شرایط آن موثر نباشددرحالیکه به طور موثری در کشور دیگری استفاده شود، نکته مهم انتخاب شکل صحیح روش تامین مالی با توجه به شرایط هر پروژه و کشور میزبان پروژه است.

در شرایط فعلی، نقش حوزه های پولی ومالی در ایفای نقش تجهیز منابع مالی و هدایت و مدیریت آن به سمت بخش های مولد، از اهمیت مضاعفی برخوردار است.

واقعیت این است که تأمین منابع مالی درکشور به صورت سنتی و درشبکه بانک های تجاری وتخصصی انجام می شود، اما در سال های اخیرحرکتی نوین به سمت فعال سازی ظرفیت های نهفته در بازار سرمایه برای تأمین مالی شرکتها و طرح ها آغاز شده است.

صنعت لیزینگ به عنوان یکی از روش‌های نوین تأمین مالی، پس از نظام بانکی دومین منبع تأمین مالی در جهان محسوب می‌شود و نقش مهمی در تأمین نقدینگی بنگاه‌ها و مصرف‌کنندگان دارد.

شرکت‌های لیزینگ برای ادامه فعالیت خود نیازمند منابع مالی پایدار هستند و از روش‌های متنوعی برای تأمین این منابع استفاده می‌کنند.

معیارهای انتخاب بهترین ابزار تامین مالی

بهترین ابزار تامین مالی با توجه به شرایط داخلی هر شرکت و منبع تامین مالی کننده آن متفاوت بوده و انتخاب آن با در نظر گرفتن این شرایط و معیارها امکان پذیر است.

معیارهای انتخاب مناسبترین روش تامین مالی، به سه دسته معیارها و شرایط داخل شرکت، معیارهای منبع تامین مالی کننده و همچنین عوامل کلان اقتصادی، سیاسی تقسیم می شوند.

فاکتورهای اصلی تعیین کننده منبع تأمین مالی مناسب هر شرکتی عبارتند از :

• ریسک : شرکت یا پروژه ای که میخواهد تامین مالی کندباید مصارف وجوه تامین مالی را مشخص کرده و با توجه به ریسک محل مصرف ،وجوه منبع تامین مالی را انتخاب کند.
• بازده : هر کدام از منابع تامین مالی، بازده یا به عبارت دیگر سود یا بهره خاصی را از شرکت یا پروژه مطالبه دارند و شرکت ها یا پروژه باید میزان نرخ بهره ای را که می تواند در قبال تامین مالی بپردازد  باید مدنظر گرفته و سپس با توجه به بازده مورد انتظار هر کدام از منابع تامین مالی به سراغ آنها برود. نرخ بازده مورد انتظار هر کدام از منابع با توجه به ریسکی که آنها قبول می کنند تعیین شده و هرچه منبع مالی ریسک بیشتری را در قبال شرکت یا پروژه قبول کند به تناسب آن ، بازده بیشتری را قبول می کند.
• حجم سرمایه گذاری ( تامین مالی ) : مدیران مالی شرکت ها و پروژه ها باید توجه داشته باشند که میزان سرمایه یا منابع مورد نیاز برای شرکت یا پروژه چه میزان بوده و متناسب با منابع مورد نیاز و ظرفیت سنجی منابع تامین مالی اقدام به انتخاب منبع تامین مالی کند.
• افق تامین مالی: هر کدام از منابع تامین مالی با توجه به ساختار، افق زمانی تامین مالی خاصی را دارند که مدیران مالی شرکت ها باید با توجه به محل مصرف وجوه تامین مالی، منبع تامین مالی خود را انتخاب کنند.
• در دسترس بودن : یکی دیگر از معیارهای انتخاب روش تامین مالی، میزان در دسترس بودن و امکان پذیری استفاده از آن روش و ابزار مالی است.

نقش صنعت لیزینگ در نظام تامین مالی

 صنعت لیزینگ در حال حاضر هنوز جایگاه بایسته ای که بتواند به عنوان یک روش جایگزین تامین مالی ایفای نقش کند را ندارد، به ویژه اینکه این صنعت بیشتر بر لیزینگ مالی متمرکز بوده و لیزینگ عملیاتی که می تواند منبعی برای تامین تجهیزات سرمایه ای برای بنگاه ها در ایران باشد، هنوز در مراحل ابتدایی خود قرار دارد.

بازار لیزینگ را می توان بر حسب محصولات و مشتریان طبقه بندی کرد.

بر اساس تجارب جهانی، صنعت لیزینگ در چهار زمینه اقلام خرد، کوچک، متوسط و بزرگ فعال است. در کشورهای پیشرفته گستره فعالیت لیزینگ معطوف به اقلام متوسط و بزرگ در بخش های خانوار، بنگاههای اقتصادی و سازمانهای دولتی است.

بازار اصلی لیزینگ در ایران شامل اقلام کوچک و متوسط و در بخش های خانوار و بنگاههای اقتصادی کوچک و متوسط است و در موارد نادری نیز لیزینگ اقلام بزرگ ( مانند ماشین آلات و تجهیزات تولیدی و معدنی ) برای شرکت های صنعتی نیز انجام شده است .

بازیگران اصلی در بازار لیزینگ ایران شرکت های وابسته به بانکها و تولیدکنندگان هستند.

در زمینه های توسعه بازار و محصولات، فرصت های زیادی برای توسعه لیزینگ در ایران وجود دارد. برای لیزینگ اقلام بزرگ، شرکت های لیزینگ باید بتوانند در قالب سندیکا یا کنسرسیوم با هم و نیز با بانک ها و دارندگان منابع مالی مثل بیمه ها و صندوق های بازنشستگی همکاری کنند.

برای ورود به بازار لیزینگ بین المللی نیز باید بخش خاصی در شرکت های لیزینگ یا انجمن لیزینگ تشکیل و با بهره گیری از مشاوران خارجی یا جلب همکاری شرکت های خارجی پیشرو، الزامات حضور در این بازار تامین شود.

روشهای تامین مالی در صنعت لیزینگ :

1 . منابع داخلی و آورده سهامداران

اساسی‌ترین منبع تأمین مالی برای هر شرکت لیزینگ، سرمایه اولیه سهامداران و سود انباشته‌ای  بوده که در طول فعالیت کسب می‌کند. این روش هرچند ساده‌ترین راه است، اما برای توسعه و رشد سریع صنعت لیزینگ کافی نیست و شرکت‌ها ناچار به استفاده از منابع خارجی هستند .

2 . دریافت تسهیلات از نظام بانکی

بانک ها در کشور ما یکی از مهمترین دستگاههای تامین منابع محسوب می شوند و بر اساس اطلاعات حاصل شده 84 درصد تامین مالی در کشور توسط سیستم بانکی انجام می شود. اگر منابع صندوق ها و اوراق با درآمد ثابت بورس که سپرده بانکی است را به آن اضافه کنیم، بالای 90 درصد تامین مالی توسط سیستم بانکی انجام می شود.

در شرایط فعلی، اقتصاد کشور بانک محور بوده و بار اصلی تامین مالی صنایع بر دوش سیستم بانکی کشور است.

بخش عمده منابع، خواسته یا ناخواسته در بانک ها متمرکز شده و به دلیل عدم آشنایی کافی با روش های تامین مالی بازارهای دیگر نظیر بازارهای بورس،  عمدتا در بازار سرمایه و تا حدی عمق کم بازارهای مالی از اقبال عمومی برخوردار نیستند و نتوانستند سهم عمده ای در تامین مالی شرکتها به ویژه شرکتهای کوچک و متوسط ایفا کنند.

بانک‌ها به عنوان مهم‌ترین منبع تأمین مالی خارجی، تسهیلات مختلفی را در اختیار شرکت‌های لیزینگ قرار می‌دهند، با این حال، تکیه صرف بر بانک‌ها می‌تواند شرکت لیزینگ را در معرض ریسک تغییر سیاست‌های پولی و اعتباری بانک مرکزی قرار دهد.

3 . همکاری راهبردی با تولید کنندگان و فروشندگان

در این روش، شرکت لیزینگ با تولیدکنندگان یا فروشندگان کالا قرارداد همکاری منعقد می‌کند. تولیدکننده کالاهای خود را به صورت نقدی با تخفیف به شرکت لیزینگ می‌فروشد و شرکت لیزینگ نیز آن کالاها را به صورت اقساطی به مشتریان واگذار می‌کند، این مدل یک مدل "برد-برد" است؛ تولیدکننده به نقدینگی سریع دست می‌یابد و بازار فروش خود را تضمین می‌کند .

4 . انتشار اوراق بهادار اسلامی ( صکوک )

ابزارهای مالی اسلامی یا همان صکوک، اوراق بهادار با ارزش مالی یکسان و قابل معامله در بازارهای مالی هستند. این اوراق بر پایه یکی از قراردادهای مورد تایید شر ع طراحی شده و دارندگان آن به صورت مشاع مالک یک یا مجموعه ای از دارایی ها و منافع حاصل از آنها هستند.

صکوک ابزار نوینی است که در کشورهای اسلامی به جای اوراق قرضه به کار گرفته می شود.

این اوراق مبتنی بر دارایی با درآمد ثابت یا متغیر قابل معامله در بازار ثانویه و بر اساس اصول شریعت است. اوراق صکوک باید خود دارای ارزش بوده و نمی توانند بر اساس فعالیت های سفته بازی باشند.

صکوک که معادل اسلامی اوراق قرضه هستند، ابزاری قدرتمند برای تأمین مالی بلندمدت شرکت‌های لیزینگ از طریق بازار سرمایه به شمار می‌روند. مهم‌ترین انواع آن برای صنعت لیزینگ عبارتند از:

• صکوک اجاره:  از مهمترین انواع صکوک میتوان به اوراق اجاره اشاره کرد.

اوراق اجاره، اوراق بهاداری است که براساس عقد اجاره منتشر شده  و نشان دهنده مالکیت مشاع دارندگان آن، در دارایی مبنای انتشار اوراق است که اجاره داده می شود.

اوراق اجاره بر اساس نوع عقد قرارداد به دو نوع اوراق اجاره عادی و اوراق اجاره به شرط تملیک طبقه بندی می شود .شرکت لیزینگ با انتشار این اوراق، دارایی‌های خود (مانند ماشین‌آلات و تجهیزات ) را به سرمایه‌گذاران می‌فروشد و سپس همان دارایی‌ها را از آن‌ها اجاره می‌کند.

• صکوک مرابحه: اوراق بهاداری هستند که دارندگان آنها به صورت مشاع مالک دارایی مالی هستند که بر اساس قرارداد مرابحه حاصل شده است. این اوراق بازدهی ثابت داشته و قابل خرید و فروش در بازار ثانوی هستند.

مرابحه قرارداد فروشی است که فروشنده به وسیله آن، قیمت تمام شده کالا، اعم از قیمت خرید، هزینه های حمل و نقل، نگهداری و سایر هزینه های مرتبط را به اطلاع مشتری می رساند، سپس با افزودن مبلغ یا درصدی به عنوان سود، به وی می فروشد.

اوراق مرابحه به سه دسته اوارق مرابحه تامین مالی، اوراق مرابحه تشکیل سرمایه شرکت های تجاری و اوراق مرابحه رهنی تقسیم می شوند.

شرکت لیزینگ اوراقی منتشر می‌کند تا کالایی را به صورت نقد خریداری کرده و سپس به صورت اقساطی (مرابحه) به مشتری خود بفروشد.

5 . اوراق بهادرسازی دارایی ها ( دارایی محور )

این روش پیچیده‌ ، یکی از نوین‌ترین شیوه‌های تأمین مالی در جهان است.در این روش، شرکت لیزینگ مجموعه‌ای از قراردادهای اجاره به شرط تملیک یا فروش اقساطی خود (که دارایی شرکت محسوب می‌شوند) را در یک بسته جمع‌آوری کرده و با پشتوانه آن، اوراق بهادار منتشر می‌کند.

این اوراق به سرمایه‌گذاران فروخته می‌شود و وجوه حاصل در اختیار شرکت لیزینگ قرار می‌گیرد.

6 . روش عاملیت ( فاکتورینگ )

در این روش، شرکت لیزینگ، اقساط دریافتی خود از مشتریان را که در آینده سررسید می‌شوند، با درصدی تخفیف به یک موسسه مالی دیگر (عامل) می‌فروشد.

بدین ترتیب، شرکت لیزینگ بلافاصله به منابع نقد دست می‌یابد و ریسک وصول اقساط را نیز به عامل منتقل می‌کند.

7 . فروش و اجاره مجدد

این روش به شرکت‌های تولیدی که دارای دارایی‌های ثابت مانند زمین، ساختمان یا ماشین‌آلات هستند اما با کمبود نقدینگی مواجه‌اند، کمک می‌کند.

در این مدل، شرکت تولیدی، دارایی خود را به یک شرکت لیزینگ می‌فروشد و بلافاصله همان دارایی را تحت یک قرارداد بلندمدت اجاره به شرط تملیک از شرکت لیزینگ اجاره می‌کند . بدین ترتیب، شرکت تولیدی ضمن حفظ کاربری دارایی، به نقدینگی مورد نیاز خود دست می‌یابد.

روش‌های اصلی تأمین مالی در صنعت لیزینگ به همراه توضیحات و مزایای هر یک ارائه شده است:

چالش‌های تأمین مالی در صنعت لیزینگ ایران

صنعت لیزینگ ایران علیرغم پتانسیل‌های بالا، در مسیر تأمین مالی با چالش‌هایی مواجه است که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:

• ضعف در قوانین و مقررات:  نبود قوانین جامع و حمایت‌کننده از صنعت لیزینگ و همچنین خلأهای قانونی در زمینه وصول مطالبات، یکی از موانع اصلی رشد این صنعت است.
• دسترسی محدود به منابع پایدار:  عدم موفقیت شرکت‌های لیزینگ در دستیابی به منابع مالی مطمئن و بلندمدت، آن‌ها را در دوره‌های رکود اقتصادی با مشکل جدی مواجه می‌کند.
• تأثیرپذیری از شرایط اقتصاد کلان:  نوسانات نرخ ارز، تورم و سیاست‌های پولی و مالی انقباضی دولت، مستقیماً بر هزینه تمام شده منابع و قدرت ریسک‌پذیری شرکت‌های لیزینگ تأثیر می‌گذارد.
• ضعف سیستم مالی کشور: یکی از اشکالات تامین مالی در کشور ضعف و ناتوانی سیستم مالی کشور بوده که به دلایل مختلف تقاضای منابع  و تامین منابع مطابق نیستند،بنابراین با لحاظ کردن مشکلات فوق باید به این مسائل نیز به صورت اساسی نگاه کرد و در خصوص کاهش هزینه ها درکنار انتخاب روش مناسب برای انجام پروژه ها از طرف متولیان امر چاره اندیشی شود. چندین مساله در به وجود آمدن رابطه اعتباری بین بانک های خارجی و ایران مورد توجه است .

سخن پایانی

انتخاب روش تامین مالی مناسب مساله مهمی است.

 بهترین ابزار تامین مالی با توجه به شرایط داخلی شرکت و منبع تامین مالی کننده متفاوت بوده  و انتخاب آن با در نظر گرفتن این شرایط و معیارها امکان پذیر است.

معیارهای انتخاب مناسب ترین روش تامین مالی، به سه دسته معیارها و شرایط داخل شرکت، معیارهای منبع تامین مالی کننده و همچنین عوامل کلان اقتصادی – سیاسی تقسیم می شوند

 هدف از تأمین مالی، سرمایه گذاری، سودآوری، کاهش ریسک و برطرف کردن نیازهای اقتصادی و اجتماعی بنگاه است.

سود ناشی از کسب کار بنگاه ، از عوامل مهم تداوم فعالیت بنگاه اقتصادی تلقی شده و منبع مهمــی برای تأمین مالی فعالیت های عملیاتی بنگاه درآینده است.

صنعت لیزینگ برای ایفای نقش مؤثر خود در اقتصاد، ناگزیر به استفاده از ترکیبی از روش‌های متنوع تأمین مالی است .

 هر یک از روش‌های ذکر شده مزایا و معایب خاص خود را دارند و انتخاب هر یک به استراتژی، اندازه و شرایط محیطی شرکت بستگی دارد.

توسعه و تنوع‌بخشی به منابع تأمین مالی، نه تنها ثبات و پایداری شرکت‌های لیزینگ را افزایش می‌دهد، بلکه آن‌ها را قادر می‌سازد تا خدمات متنوع‌تر و رقابتی‌تری به مشتریان خود ارائه دهند.

درخشش در سال نخست

بابک خالقی، مدیرعامل شرکت واسپاری مهرگان پیشرو ، در این نشست، ضمن ارائه گزارش جامع عملکرد، از تحقق سود خالص بالغ بر ۴۰۰ میلیارد ریالی  در اولین سال فعالیت خبر داد.

وی، با اشاره به اینکه این موفقیت در بدو ورود به بازار حاصل شده است، اظهار داشت: «دستیابی به این سطح از سودآوری که از محل درآمدهای عملیاتی ناشی از فروش اقساطی خودرو (به ارزش ۴۰۳ میلیارد ریال) محقق شده، گواهی بر اتخاذ استراتژی‌های صحیح، شناخت بازار و اجرای موفق مدل‌های کسب‌وکار در یک بازه زمانی کوتاه است.»

نقشه راه ۱۴۰۵: از تحول دیجیتال تا تنوع‌بخشی به سبد خدمات

در ادامه این جلسه، مدیرعامل شرکت به تبیین اولویت‌های استراتژیک سالجاری پرداخت. محورهای کلیدی برنامه‌های آتی شرکت عبارتند از: 

توسعه سهم بازار در حوزه خودرو: تقویت خدمات لیزینگ در بخش‌های خودروهای سواری، خودروهای کار، ماشین‌آلات معدنی و راهسازی.

تنوع‌بخشی به سبد محصولات: ورود هوشمندانه به حوزه‌های تخصصی از جمله لیزینگ تجهیزات پزشکی و اجرای طرح‌های نوآورانه «لیزینگ آسان» برای کالاها و تجهیزات خرد.

 تحول دیجیتال و استقرار سیستم‌های هوشمند: بهره‌برداری از فاز نخست پلتفرم جامع لیزینگ دیجیتال و استقرار سامانه CRM؛ با هدف ارتقای سطح مشتری‌مداری، شخصی‌سازی خدمات و افزایش سرعت و سهولت ارائه خدمات.

تقویت ساختار مالی: پیگیری جدی جهت تأمین منابع از طریق تعامل با شبکه بانکی و اجرای مرحله دوم افزایش سرمایه به منظور پشتیبانی از پروژه‌های توسعه‌ای کلان.

مصوبات مجمع

در بخش پایانی مجمع، پس از قرائت گزارش حسابرس و بازرس قانونی، صورت‌های مالی منتهی به ۲۹ اسفند ۱۴۰۴ به اتفاق آرا تصویب شد. همچنین با تصمیم صاحبان سهام، در خصوص تقسیم سود، انتخاب حسابرس مستقل و بازرس قانونی اصلی و علی­‌البدل برای سال مالی آتی، تعیین روزنامه کثیرالانتشار جهت درج آگهی‌های شرکت و سایر مفاد دستور جلسه تصمیم‌گیری شد.

لیزینگ‌ها براساس «قانون تنظیم بازار غیرمتشکل پولی و آیین‌نامه‌های مصوب هیئت وزیران، از مصادیق فعالیت‌های اعتباری تحت نظارت بانک مرکزی به شمار می‌روند، بنابراین لیزینگ‌ها از منظر حقوقی در کنار بانک‌ها، نقش رسمی درتامین مالی دارند.

درتازه ترین بررسی از پایگاه اطلاع رسانی رسمی بانک مرکزی ، مشخص شده است که از 69 شرکت لیزینگ دارای مجوز فعالیت، تاریخ اتمام مجوز فعالیت  19 شرکت لیزینگ مربوط به ماه های مختلف درسال 1405 است.

مضاف براین، ازبین این 19 شرکت لیزینگ که تاریخ اتمام مجوز فعالیت آنها طبق سایت بانک مرکزی مربوط به ماه های مختلف سالجاری بوده نام 6 شرکت واسپاری مربوط به بانک ها هم به چشم می خورد.

شرکت های لیزینگ مجاز بانک مرکزی - خرداد 1405

وزارت صنعت، معدن و تجارت در دولت روحانی، کار خود را با تصویب و ابلاغ انبوهی از ضوابط، دستورالعمل‌ها، قوانین، شیوه‌نامه‌ها و مقررات آغاز کرد. یکی از تمرکزهای اصلی این نهاد، سامان‌دهی واردات خودرو بود. چراکه تا پیش از استارت فعالیت دولت یازدهم، عملاً ساز و کار منظم و مشخصی برای واردات در کار نبود. دولت به طرزی طوفانی مجموعه‌ای از قوانین جدید را مصوب کرد که طبق آن واردات خودرو می‌بایست طبق شروط و چهارچوب‌هایی صورت می‌گرفت. یکی از آن‌ها، عقد قرارداد مستقیم با شرکت مادر بود.

در اوج تحریم‌ها غیر از چینی‌ها، کمتر شرکتی مایل بود که با ایران قرارداد مستقیم منعقد کند. بنابراین دولتی‌ها یک بند ظریف را نیز اضافه کردند، با این عنوان که در صورت عدم عقد قرارداد مستقیم، اختیارنامه از یکی از نمایندگان رسمی نیز کفایت می‌کند. این تبصره مسیر را برای خیلی از حاشیه‌ها هموار کرد. یکی از آن‌ها "ب‌ام‌و" آلمان بود که توسط پرشیا خودرو عرضه می‌شد.

اجازه بدهید همه‌چیز را از ابتدا آغاز کنیم. در وب‌سایت رسمی وزارت صنعت، معدن و تجارت، در بخش معاونت‌های تخصصی، گزینه گواهی ثبت نمایندگی شرکت‌های خارجی وجود دارد که در آن به‌صراحت ذکر شده است که: "اخذ تأییدیه از شرکت خارجی سازنده (کمپانی خارجی مادر) مبنی بر اعطای امتیاز نمایندگی و تفویض اختیار قانونی و رسمی با تعیین حدود وظایف دفتر و یا شعبه به‌عنوان وزارت صنعت، معدن و تجارت". اما شرکت پرشیا خودرو عملاً فاقد قرارداد رسمی با "ب‌ام‌و" آلمان است. این را سایت رسمی مرکز امور اصناف و بازرگانان تأیید می‌کند.

در حقیقت شرکتی که پرشیا خودرویی‌ها برای فعالیت سراغش رفته‌اند،‌ یک نماینده دست‌چندم خاورمیانه از کمپانی ب‌ام‌و است. شرکت به اسم Abu Dhabi Motors.

و اما گروه UANI

بعد از امضای توافق برجام از سوی ایران و قدرت‌های غربی، تصور بر این بود که موج شرکت‌های بزرگ خارجی راهی ایران شوند و آن‌طور که مسئولین می‌گفتند، برای حضور در بازار ایران سر و دست بشکانند اما این اتفاق نیفتاد. حداقل آن‌طور که پیش‌بینی می‌شد، رخ نداد. دولت در ظاهر پای حرف‌هایی که زده، ایستاده است ولی در عمل کار از پیش نمی‌برد. قرار بر این بود که شرکت‌های خارجی با برداشته شدن تحریم‌ها، رأساً وارد بازار ایران شوند ولی این‌طور نشد. "ب‌ام‌و" آلمان نیامد ولی شرکای ایرانی‌اش برای حضورش سر و دست شکاندند.

اینکه چرا دولت علی‌رغم دستورالعمل‌هایی که خودش وضع کرده، عمل می‌کند تعجب چندانی ندارد. به هر حال دولت‌ها هیچ‌گاه برای کارهای خود جوابی نمی‌دهند. اما نکته حیاتی و امر حیثیتی این موضوع آن است که "ب‌ام‌و" آلمان، همان شرکتی است که پرشیا خودرو از آن بهره‌برداری مالی می‌کند، مثل کوه پشت تحریم‌های ایران ایستاد. شرکت «خودروسازی باواریا» که از آن به اسم BMW یاد می‌شود عضو کمپینی است به نام United Against Nuclear Iran (اتحاد علیه ایران هسته‌ای). قسمتی از این کمپین به فعالان حوزه اقتصادی می‌پردازد که در آن شرکت‌های تجاری در زیرمجموعه‌ای با عنوان «ریسک تجارت در ایران» با هم هم‌قسم می‌شوند که از فعالیت اقتصادی در ایران به‌واسطه تحریم‌ها، اجتناب کنند. خوش‌رقصی "ب‌ام‌و" برای آمریکا از یک طرف و پایکوبی طرف ایرانی‌اش از نگاه دیگر، سؤال برانگیز است.

این گروه در سال 2008 با هدایت سازمان سیا و لابی صهیونیسم و در ظاهر توسط مدیر این گروه به نام «مارک دی والاس» و هم‌چنین جیمز ولسی، آلبروک و دنیس رأس راه اندازی شده است. والاس سفیر سابق آمریکا در سازمان ملل است و یکی از اعضای حزب جمهوری خواهان و از یاران بوش رئیس جمهور سابق آمریکا. رئیس گروه اتحاد علیه ایران هسته‌ای، سیاست‌مداری معروف به نام گری سیمور است. او در گذشته مشاور اوباما در امور کنترل تسلیحات بود که از سپتامبر 2013 ریاست گروه "اتحاد علیه ایران هسته‌ای" را به عهده گرفت، گروه «اتحاد علیه ایران هسته‌ای» با استفاده از ابزارهای مختلف رسانه‌ای، اطلاعاتی و تهدید شرکت‌های بزرگ بین المللی سعی دارد تا معاملات تجاری بین المللی با ایران را مسدود کند.

هر چند گروه «اتحاد علیه ایران هسته‌ای» یک نهاد غیردولتی بین‌المللی معرفی می‌شود، اما دارای ریشه‌ای کاملاً اطلاعاتی، امنیتی و سیاسی است و موسسان آن اکثراً دارای پیشینه امنیتی-سیاسی بوده و به کاخ سفید و کنگره آمریکا نیز بسیار نزدیک هستند. بد نیست بیانیه وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران درباره این گروه را در اینجا ببینید.

در ادامه باید گفت، در کمپین شرکت‌های خودروسازی که به UANI پیوسته‌اند، نام و ایمیل جعلی «توماس کوالسکی» به چشم می‌خورد. یکی از مدیران سابق معروف‌ترین خودروسازان آمریکا یعنی جنرال‌موتورز و کرایسلر که سال‌های پایانی عمر خود را به‌عنوان مدیرکل ارتباطات "ب‌ام‌و" در آمریکای شمالی سپری کرد. کوالسکی برای جلوگیری از هرگونه آسیب‌های آتی در نقش‌آفرینی‌اش بین "ب‌ام‌و" و ایران، ایمیل خود را با دامین @bmwna.com ارائه کرده بود. در حالی‌که اساساً چنین سایتی وجود ندارد. البته ایشان در سال 2015 از دنیا رفتند و دیگر قادر به دفاع از توصیه‌شان به گروه یوانی نیستند.

فرار به جلو

آذر ماه سال گذشته بود که سونامی اعتراضات درباره فعالیت شرکت‌های خارجی که قوانین وزارت صنعت را رعایت نمی‌کردند، به اوج خود رسیده بود. پرشیا خودرو که عرصه را تنگ می‌دید در یک نشست خبری، جزییات سرمایه‌گذاری "ب‌ام‌و" در ایران را تشریح کرد. حتی مدیر فروش شرکت نیز اذعان کرد که هیچ خودروسازی اروپایی در ایران نمایندگی رسمی ندارد، ما نیز در حال مذاکره هستیم. در این مراسم گفته شد که حدود 40 متقاضی برای نمایندگی فروش و خدمات پس از فروش این برند از سوی ایران به BMW‌ ارسال شده بود که آلمان‌ها گزینه نهایی خود را پرشیا خودرو انتخاب کردند.

حال این سؤال پیش می‌آید که چگونه شرکتی که در ایران نماینده رسمی ندارد (هم خودش و هم طرف ایرانی این را تأیید می‌کنند)، از بین چندین درخواست، یکی را انتخاب می‌کند؟ "ب‌ام‌و" حتی در کشورهایی که رابطه مستقیم دارد نیز، انحصار ایجاد نکرده است؟ آیا می‌توان این‌طور استنباط کرد که دست‌هایی در ایران برای اخذ مجوز فعالیت برند "ب‌ام‌و" در کنار پرشیا خودرو، فعال هستند؟

در این نشست خبری، گفته‌های جالب دیگری نیز مطرح شد. مدیر فروش پرشیا خودرو اظهار کرده بود که: قطعاً بر پایه مشارکت با یک تولیدکننده داخلی تولید انجام خواهد شد و سعی داریم بر پایه واردات، خدمات پس از فروش و تولید گام بر می‌داریم که اگر مذاکرات نهایی شود به نظر می‌رسد نهایتاً تا یک سال بعد بتوانیم گام‌های اولیه تولید را برداریم. در نظر داشته باشید که شرکت پرشیا خودرو یکی از زیرمجموعه‌های «گروه فرزانگان» یکی از قطعه‌سازان کشور است. تقریباً محال به نظر می‌رسد که مهندسان آلمانی دل به تولید خودروهای لوکس و باکیفیت خود توسط یک قطعه‌ساز ایرانی بدهند.

***در پایان به 15 نکته قابل توجه در خصوص فعالیت پرشیا خودرو و رابطه این شرکت با کمپانی "ب‌ام‌و" اشاره می کنیم:

1 – پرشیا خودرو ماهیت خارجی خود را از یک شرکت بی‌ربط به اسم ابوظبی موتورز کشور امارات اخذ کرده است. در این گواهی دقیقاً ذکر شده است که پرشیا خودرو عرضه‌کننده است.

2 – وقتی از گواهی نمایندگی رسمی و مستقیم صحبت می‌کنیم، از چه می‌گوییم؟ نگین خودرو نماینده رسمی و مستقیم رنو فرانسه.

3 – پرشیا خودرو اصرار دارد که از لفظ نماینده بهره بگیرد.

4 – در گواهی فعالیت این شرکت در قسمت سایت خارجی به www.bmwgroup.com برمی‌خوریم. چیزی که بعد از جستجوی نام ایران در این سایت دیده می‌شود، چنین چیزی است: عبارت iran با iron اشتباه گرفته می‌شود!

5 – گفتیم شاید کلمه ایران نباشد، ولی در نقشه هم اثری نیست.

6 - در سایت رسمی BMW هم چیزی از ایران دیده نمی‌شود.

7 – نقشه نمایندگی‌ها در سایت رسمی BMW.

8 – صحنه‌ای که بعد از جستجوی نام iran‌ با آن مواجه شده‌ایم.

9 – سایت رسمی ابوظبی موتورز خودش را «واردکننده انحصاری» محصولات کمپانی "ب‌ام‌و" معرفی کرده است. در مناسبات تجاری از نماینده با عباراتی مانند Dealer, Partner Representative یاد می‌شود و نه واردکننده انحصاری.

10 – قابل توجه مدیر فروش جوان پرشیا خودرو! این لیست محل‌هایی است که "ب‌ام‌و" در آن خط تولید دارد. به نظر نمی‌رسد "ب‌ام‌و" حتی نیم‌نگاهی نیز به تولید در ایران داشته باشد.

11 – سایت «بیزینس اینسایدر» به نقل از «رویترز» در گزارش مربوط به فعالیت برندهای خارجی در ایران، چنین جمله‌ای را منتشر کرده است: "سخنگوی ب‌ام‌و می‌گوید که آینده ورود شرکت به ایران بستگی به مسائل سیاسی و توسعه اقتصادی دارد. در حال حاضر هیچ برنامه مشخصی وجود ندارد".

12 – سایت رسمی «اتحاد علیه ایران هسته‌ای». نام BMW می‌درخشد. هم‌وطن کلاهت را بالا بینداز!

13 – نام "ب‌ام‌و" و شریک ایرانی‌اش پرشیا خودرو که به گفته این گروه از سال 2000 به این‌سو، چیزی حدود 27.6 میلیون دلار درآمدزایی داشته‌اند. این دقیقا همان دلیلی است که آلمان‌ها صراحتاً همکاری‌اشان با گروه یوانی را تایید نمی‌کنند. هیچ‌ شرکتی از چنین مشتری تشنه‌ای عبور نمی‌کند.

14 – "ب‌ام‌و" نه‌تنها در لیست خودروسازان یوانی بوده بلکه افتخار حضور در لیست تامین‌کنندگان کالاهای لوکس را نیز نصیب خود کرده است.

15 – گوشه‌ای از توانمندی‌های توماس کوالسکی.

پ.ن: ایسکانیوز در نظر دارد طی روزهای آتی، اسنادی از تخلفات و ابهامات فعالیت شرکت‌های بزرگ حوزه خودرو برای مخاطبین خود منتشر کند.